FirmbitJak to działa
Przy podsumowaniu faktury (na PDF i w podglądzie) drukuje się kod QR w standardzie Związku Banków Polskich („Standard 2D”). Klient otwiera aplikację swojego banku, wybiera skanowanie kodu i dostaje wypełniony przelew: Twój numer rachunku, kwotę do zapłaty i numer faktury w tytule. Przed zatwierdzeniem wszystko widzi na ekranie i może poprawić.
Kod jest w formacie z rekomendacji Związku Banków Polskich, który obsługują aplikacje większości polskich banków — sprawdź w swojej aplikacji, że skan wypełnia przelew poprawnie, zanim zaczniesz na to liczyć. Zwykły aparat w telefonie pokaże tylko ciąg znaków — to normalne, kod jest dla aplikacji banku. Kwota w kodzie to pełne brutto faktury: jeśli klient zapłacił już część, poprawi kwotę ręcznie przed zatwierdzeniem przelewu.
W kodzie jest Twój NIP (gdy firma go ma), numer rachunku z danych firmy, kwota brutto do zapłaty, nazwa firmy skrócona do 20 znaków i numer faktury skrócony do 32 znaków — tyle dopuszcza standard. Nic więcej: żadnych danych klienta ani pozycji faktury.
Czemu czasem kodu nie ma
Kod drukuje się tylko wtedy, gdy ma sens: faktura jest NIEOPŁACONA, forma płatności to przelew (przy gotówce, karcie i BLIK-u nie ma czego kodować), kwota do zapłaty jest większa od zera, a firma ma w Ustawieniach numer rachunku (26 cyfr, poprawny).
Kodu nie ma też na fakturze z mechanizmem podzielonej płatności (MPP) — standard kodu nie przewiduje przelewu podzielonego, a zwykły przelew łamałby ten obowiązek — oraz na korekcie, bo kwota do dopłaty albo zwrotu wynika z rozliczenia z fakturą pierwotną. Proforma i faktura zaliczkowa kod mają: to właśnie prośby o przelew.
Szablon „Jak z KSeF” to oficjalna wizualizacja Ministerstwa Finansów — na niej kodu do przelewu nie dokładamy, żeby wyglądała dokładnie jak z KSeF. Jeśli chcesz kod, wybierz inny szablon dokumentu.
Kod możesz wyłączyć w Ustawieniach → Dokumenty → „Kod QR do przelewu”. Domyślnie jest włączony. Przy kwotach powyżej 99 999 999,99 zł aplikacja banku poprosi o wpisanie kwoty ręcznie (ograniczenie pola w standardzie) — reszta danych wpisze się sama.